X
تبلیغات
رایتل

اپی نوروزی

وبلاگ ابوذر نوروزی نژاد

وقتی رخت ها را ...

وقتی رخت ها را می شویی

به تو فکر می کنم

                 با این که می دانم زحمت بیشتر را ماشین می کشد

وقتی رخت ها را می شویی

            خورشید در چشمان تو خیره می شود

                                         و بال های پروانه گان بر تن سپید لباست

                                                                                      نقش صحرایی پر گل را می سازد

من با کفش های گل آلود

              از باران بهاری در صحرا

                                         به جستجوی برق پولک های مار می گردم

                                                                           تا بر چارقد صورتی ات دوزم

 

شنیده ام زنجیر ها را بریده بودند

                               و از دل تنهایی

                                         اژدها پیکری نیمه انسان

                                                     با دانه های سیاه

                                                                که به جای گندم

                                                                             بر زمین خشک

                                                                                     - آن سوی کوه –

                                                                                              سرود می پاشید

                                                                                                را با یک اشارت غرق ساخته ای

در تلاطم امواج دریایی فیروزه ای فام

                       همانگونه که رخت ها را در آب فرومی کنی

 

بر کنار درختی که میوه کم نداشت

                   مار در خود پیچیده ای را دیدم

                          

                              که پوست از سر خویش می کشید

                                                               و نعوذ می خواند

                                                                                آن مار راز برق چادرت را گفت

دانستم

    پولک های مار را بر آن دوخته است

                                                    مردی

                                                      که شب ها خواب ندارد

                                                                         و چون کولیان آواره

                                                                                  سوار بر چهارپایی در دشت

                                                                                                               می چرخد

تا خورشید را درچشمان لرزان حوض

                                          در پس ابرهای فرو غلطیده

                                                          از میان روسری سرخ رنگت

                                                                                لحظه ای به دعا بیند

کمی در خود می پیچم

              و تکرار صدایی را می شنوم

                                         که از صدف های لب ساحل

                                                     کفش های عروسی ات را می تراشد

آن هم زمانی که

              تو رخت ها را بر دار می کشی

                                    تا باد بر جسم بی جان آن ها

                                                         نقش یوسف را سازد

                                                                                و خورشید در طور

 

من در پس پنجره نیمه تیره روشن

                               به رخت ها فکر می کنم

 


1388/12/15

تاریخ ارسال: سه‌شنبه 21 اردیبهشت‌ماه سال 1389 ساعت 01:27 | نویسنده: ابوذر نوروزی نژاد | چاپ مطلب
نظرات (9)
سه‌شنبه 21 اردیبهشت‌ماه سال 1389 02:07
امتیاز: 0 0
لینک نظر
سلام دوست عزیز
خوشحال میشم به من هم سر بزنی
لطفا من رو لینک کن و بعد بهم خبر بده تا من هم شما رو لینک کنم
سه‌شنبه 21 اردیبهشت‌ماه سال 1389 08:41
امامدادی
امتیاز: 0 0
لینک نظر
سلام
متشکربسیارزیبا
پاسخ:
سلام استاد
خیلی ممنونم
پنج‌شنبه 23 اردیبهشت‌ماه سال 1389 14:48
احسان
امتیاز: 0 0
لینک نظر
ابوذر سلام

زیبا بود

خوب باشی
پاسخ:
تشکر بی کرن
شنبه 25 اردیبهشت‌ماه سال 1389 13:02
لیلا نوروزی
امتیاز: 0 0
لینک نظر
من هم فکر می کنم گاهی مار درهم پیچیده ای هستم..........................................
ای وای... شعرتون رو که دیدم فهمیدم چه قدر میشه نوشت و نمی نویسم.
پاسخ:
بی شمار سپاسگذارم...
یکشنبه 26 اردیبهشت‌ماه سال 1389 17:34
جاشک(وب نوشته های حسین آتش زبان)
امتیاز: 0 0
لینک نظر
سلام........مثل همیشه عالی و پر محتوی که فقط هنرمندان از آنچه میگویید باخبرند..شاید در ظاهر برای منی که از عمق ان بی اطلاعم زیبا باشد ولی زیباتر محتوی و کیفیت نظم هایتان ان است که از ان بی بهر ه ایم.............بهر حال قد سوادمان از آن بهرمندیم و دوست دارم همیشه از آن بهره بگیرم...من بروزم آپی...اینبار خلاصه و مختصر و مفید با ......قدرت ایمان
پاسخ:
سلام
خیلی خیلی ممنون
ما را ببخشید که هنوز با بلاگفا مشکل دارم.این خطوط اینترنت ما گویا با بلاگفا سر یاری ندارد.این یعنی دیر سر زدن به شما...
یکشنبه 26 اردیبهشت‌ماه سال 1389 20:09
مهدوی
امتیاز: 0 0
لینک نظر
چقدر دلتنگش شده ام
جمعه 31 اردیبهشت‌ماه سال 1389 01:21
جاشک
امتیاز: 0 0
لینک نظر
سلام من بروزم با او رفت............منتظر شما میمانم تا همراه خوب من باشید با نظرات خوب و رهگشایتان.......
پاسخ:
سلام
حتماْ
یکشنبه 2 خرداد‌ماه سال 1389 12:20
امامدادی
امتیاز: 0 0
لینک نظر
کارعملی پایان دوره عکاسی(فیلمسازی) سینمای جوان با عکسی از هنرجوی پرتلاش خانم زهرا کمایی
دوشنبه 3 خرداد‌ماه سال 1389 20:23
امیرحسین
امتیاز: 0 0
لینک نظر
سلام
خیلی زیبا بود...
پاسخ:
متشکر
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد